nieuwsbrief Pasen 2016

 

Nieuwsbrief Pasen 2016


Stille Week

Ik kreeg zondag een mailtje van een Deborah die ze eindigde met de woorden “Zegen voor deze Stille Week”.

Dat vond ik zo mooi gezegd, dat ik me verdiepte in de reden waarom we deze week de Stille Week noemen. Er is veel over geschreven, maar al lezend in de evangeliën ontdekte ik stiltemomenten in die week die ik indrukwekkend vond. Stiltes op de dagen in die week voor Pasen, die vandaag soms nog even actueel zijn.

Palmzondag, de triomftocht van Jezus die op een ezel Jeruzalem binnenrijdt, toegezwaaid met palmtakken. Jezus huilt in stilte om de geestelijke leegte die hij aantreft en het lot van de stad. Drie jaar heeft hij rondgetrokken als leraar en heelmeester en nog dringt het niet door waarvoor Hij op aarde is gekomen. Het ’Hosanna’ zal later die week omslaan in een ‘Kruisig Hem’.

Midden in die week is daar Maria van Bethanië, de zus van Martha en Lazarus in het huis van Simon. Ze zalft het hoofd van Jezus met zuivere nardusolie, als voorbereiding op zijn begrafenis. Ze zwijgt bij het commentaar van de gasten. Maar Jezus zegt over haar “waar ter wereld het goede nieuws wordt verteld, zal verteld worden wat zij heeft gedaan”.

Witte donderdag, Pesach, het feest van ongedesemd brood. Jezus viert de maaltijd met leerlingen die in 3 jaar zijn beste vrienden zijn geworden. Hij wast hen de voeten en zij zijn bereid met Hem te sterven, dat dachten ze. In stilte loopt Judas van tafel, teleurgesteld in wat Jezus hem heeft gebracht, klaar om hem te verraden.    

Goede Vrijdag, de gekruisigde naast Jezus hangt daar stil, denkt na, heeft berouw. Hij vraagt Jezus om hem in gedachten te houden. Die eenvoudige vraag geeft hem de toegang tot het paradijs.

Stille zaterdag. De schepping zwijgt, hemel en aarde zijn stil in het ontzettende besef dat Jezus om onze zonden de doodstrijd is ingegaan, afgedaald naar de hel, de plek zonder God.

De Stille Week loopt uit op de eerste dag van een nieuwe week, van een nieuw begin. Er is een engel die de grafsteen wegrolt van een leeg graf. Jezus is opgestaan, Hij leeft.

Deze week sta ik elke dag stil bij wat er ongeveer 2000 jaar geleden gebeurde. In de drukte voor Pasen probeer ik te denken aan de stiltemomenten van toen. Maar zondag vier ik de opstanding van Jezus en Zijn overwinning op de dood en dus ook mijn overwinning op de dood. Ik hoop op een viering met trompetgeschal.

Ik wens jullie een uitbundig en gezegend Paasfeest.

Zustergroet, Saskia van Helden